تفاوت Power Delivery و Quick Charge؛ کدام فناوری شارژ سریع بهتر است؟

Power Delivery یا PD یک استاندارد شارژ سریع جهانی است که توسط انجمن USB-IF (سازمان توسعه‌دهنده استانداردهای USB) معرفی شده است. هدف اصلی این فناوری، ایجاد یک روش استاندارد برای انتقال توان بیشتر از طریق درگاه USB-C بود.

برخلاف شارژرهای معمولی که فقط مقدار ثابتی انرژی ارسال می‌کنند، شارژرهای مجهز به PD می‌توانند میزان ولتاژ و جریان را با توجه به نیاز دستگاه تنظیم کنند. یعنی گوشی، تبلت یا لپ‌تاپ با شارژر ارتباط برقرار می‌کند و مشخص می‌شود چه مقدار انرژی برای شارژ ایمن مناسب است.

به زبان ساده، PD مثل یک سیستم هوشمند مدیریت انرژی عمل می‌کند؛ به جای اینکه همیشه بیشترین توان را ارسال کند، مقدار مناسب را انتخاب می‌کند.

برای مثال، یک گوشی ممکن است فقط به ۱۸ وات نیاز داشته باشد، در حالی که همان شارژر PD می‌تواند توان بالاتری مثل ۶۵ وات یا بیشتر برای دستگاه‌های بزرگ‌تر ارائه دهد.

Quick Charge یا QC فناوری شارژ سریع توسعه‌یافته توسط شرکت کوالکام (Qualcomm) است. این استاندارد بیشتر در گوشی‌هایی دیده می‌شود که از تراشه‌های اسنپدراگون استفاده می‌کنند، اما محدود به آن‌ها نیست.

کوالکام نسخه‌های مختلفی از Quick Charge معرفی کرده است؛ از Quick Charge 2.0 گرفته تا نسخه‌های جدیدتر مانند Quick Charge 5 که سرعت و مدیریت انرژی بهتری دارند.

در این فناوری، شارژر و دستگاه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند تا ولتاژ و جریان مناسب انتخاب شود. هدف اصلی QC هم مانند PD، افزایش سرعت شارژ بدون آسیب زدن به باتری است.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو فناوری، میزان سازگاری آن‌هاست.

Power Delivery به دلیل اینکه یک استاندارد عمومی USB محسوب می‌شود، در دستگاه‌های بیشتری استفاده شده است. بسیاری از گوشی‌های اندرویدی، آیفون‌ها، تبلت‌ها، کنسول‌های دستی و حتی لپ‌تاپ‌های مجهز به USB-C از PD پشتیبانی می‌کنند.

در مقابل، Quick Charge بیشتر با اکوسیستم کوالکام شناخته می‌شود و عملکرد کامل آن معمولاً زمانی دیده می‌شود که گوشی و شارژر هر دو از این استاندارد پشتیبانی کنند.

به همین دلیل اگر یک شارژر برای چند دستگاه مختلف می‌خواهید، معمولاً مدل‌های مجهز به PD انتخاب منعطف‌تری هستند.

یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم همیشه PD یا QC سریع‌تر از دیگری است. در واقع سرعت شارژ فقط به نام فناوری بستگی ندارد.

عوامل دیگری مثل:

• توان خروجی شارژر (وات)
• ظرفیت باتری
• نوع کابل
• کنترل حرارت گوشی
• فناوری شارژ اختصاصی برند سازنده

همگی روی سرعت نهایی تأثیر دارند.

برای مثال ممکن است یک شارژر PD شصت و پنج واتی روی یک لپ‌تاپ بسیار سریع عمل کند، اما روی گوشی که فقط از شارژ ۳۰ وات پشتیبانی می‌کند، همان سرعت محدود خواهد شد.

اگر بیشتر برای شارژ گوشی هوشمند به دنبال شارژر هستید، هر دو فناوری می‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند؛ اما انتخاب بهتر به مدل گوشی بستگی دارد.

اما اگر قصد دارید با یک شارژر چند وسیله را شارژ کنید، PD معمولاً گزینه کاربردی‌تری است. برای مثال می‌توانید با یک شارژر PD مناسب، گوشی، هدفون، تبلت یا حتی برخی لپ‌تاپ‌های USB-C را شارژ کنید.

حتی اگر بهترین شارژر PD یا Quick Charge را داشته باشید، کابل نامناسب می‌تواند سرعت شارژ را کاهش دهد.

کابل‌های USB-C معمولی همیشه توان بالا را پشتیبانی نمی‌کنند. برای شارژهای سریع‌تر، مخصوصاً توان‌های بالا، باید از کابل‌هایی استفاده شود که قابلیت انتقال جریان مناسب را داشته باشند.

به همین دلیل هنگام خرید شارژر سریع، فقط به آداپتور توجه نکنید؛ کابل هم بخشی از سیستم شارژ است.

برند شیائومی در بسیاری از گوشی‌ها، پاوربانک‌ها و شارژرهای خود از ترکیب استانداردهای مختلف شارژ استفاده می‌کند.

برای مثال، برخی شارژرهای جدید شیائومی علاوه بر فناوری‌های شارژ اختصاصی این برند، از Power Delivery و Quick Charge نیز پشتیبانی می‌کنند تا کاربران بتوانند دستگاه‌های متنوع‌تری را شارژ کنند.

این موضوع مخصوصاً در پاوربانک‌ها اهمیت زیادی دارد؛ چون کاربران معمولاً فقط گوشی شیائومی ندارند و ممکن است همزمان بخواهند هدفون، ساعت هوشمند یا دستگاه دیگری را شارژ کنند.

به نیاز شما بستگی دارد.

اگر یک شارژر همه‌کاره برای دستگاه‌های مختلف می‌خواهید، Power Delivery انتخاب منطقی‌تری است؛ چون استاندارد گسترده‌تری دارد.

اما اگر گوشی شما از Quick Charge پشتیبانی می‌کند و به دنبال بیشترین سرعت سازگار با همان دستگاه هستید، شارژر QC هم می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

در بسیاری از محصولات جدید، دیگر لازم نیست فقط یکی را انتخاب کنید؛ چون بعضی شارژرها از هر دو استاندارد پشتیبانی می‌کنند و بهترین سازگاری را ارائه می‌دهند.